(18139 KB)
Watch on posterous
Hooguit een aantal uren stond een woning aan de Edelsteenlaan in Groningen te koop. Toen werd het opgekocht door een huisjesmelker die meteen een aanvraag voor kamerbewoning neerlegde bij de gemeente. Dankuwel woningbouwvereniging! In de kleine reportage van Arien Siertsema voel je de beklemmende situatie waarin de buren zich bevinden.
Mini Ninjas begint zo clichématig als maar kan: de meesterninja in het dorpje vreest voor een invasie aan kwaadaardige samoerais en stuurt zijn jongste telg op pad. Die heeft immers bijzondere magische gaven en is dus de aangewezen persoon voor de job.
Val nu niet in slaap, want Mini Ninjas gaat op elk ander vlak een stuk origineler te werk. De omgevingen waarin je de tig samoeraikrijgers een pak slaag verkoopt en daarmee verandert in een dier, zijn allereerst ruim opgezet. Je hebt altijd meerdere wegen om te kiezen. Dat geeft de speler ruimte om een eigen tactiek uit te stippelen. Een sluipaanval op de sterkste vijand vanuit hoog gras? Of een groepsaanval vanaf een rots waarmee je alle samoerais tegelijk verrast? Gaandeweg de kleine twintig levels biedt Mini Ninjas steeds meer variatie, maar het is aan de speler op die op te pakken. Niemand dwingt je om andere ninja’s te bevrijden – waarmee je kan spelen – of om op pad te gaan naar shrines die nieuwe aanvallen mogelijk maken, maar het spel stuurt je er wel subtiel naartoe. Als je dan de gave behaalt om de tegenstanders in slow motion te zetten, voelt het als je eigen verdienste. Het spel maakt goed gebruik van de omgeving. Je kunt in fruitbomen hangen of een visje hengelen (om je levensenergie bij te vullen) en met behulp van een magische spreuk verander je in allerlei diersoorten, die geurige bloemen waarnemen. Als je vervolgens recepten koopt, kun je die bloemen gebruiken voor brouwsels waarvan je voordeel hebt. Mini Ninjas blinkt eigenlijk nergens in uit, maar met de toenemende aanvalsmogelijkheden groeit het spel. In vrijheid cartooneske samoerais degraderen tot dieren is een bijzonder leuke bezigheid. Kom maar op met dat vervolg. Mini Ninjas, actiespel, 1 speler (7+) Origineel gepubliceerd in Dagblad van het Noorden op 23 oktober 2009
O, de romantiek van het aloude Triviant of Trivial Pursuit. Dat grote donkerblauwe spelbord is amper voor te stellen zonder koude buitentemperatuur, haardvuur en drie familiegeneraties om tafel. Als thuisroken niet uit de gratie was geraakt, zag je de walmen het zicht in de huiskamer vertroebelen.
Trivial Pursuit Team is toch even anders. Het spelbord van de jongste telg uit de reeks kennisquizzen is niet alleen roodoranje van kleur, maar is ook klein. Tweederde van een A4’tje, om precies te zijn. Dat heeft een reden: Trivial Pursuit Team speel je met twee partjes die elk een team representeren. Het idee is nog steeds bijna gelijk: de teams geven om beurten aan over welk onderwerp ze een vraag willen beantwoorden: sport, natuur, cultuur, geschiedenis, aardrijkskunde of amusement. Er zijn eveneens zes soorten vragen: Noem er zes spreekt voor zich, makkelijk of moeilijk, meerkeuze en individueel of teamantwoord laten zich raden. Pittiger zijn de drie vragen die je over één (cryptisch) omschreven thema moet beantwoorden, maar de meest genadeloze is de variant waarop je stellingen moet bevestigen of ontkrachten. Bij een fout antwoord worden de behaalde punten direct weggestreept. Het aantal punten dat je uit de vragen haalt, is het aantal stappen dat je verder kan op het spelbord. De balans in de vragen trekt soms flink scheef. De meerderheid vergt een flinke dosis algemene kennis, maar in één van de twaalf kaartensets mag je zowel de hoofdsteden van Nederlandse provincies opratelen als de personages raden uit het beperkt verkochte computerspel Shadow of the Colossus. Trek twee keer een makkelijke kaart als team en de overwinning lonkt. Dat is het grootste gebrek aan Trivial Pursuit Team. Omdat het niet werkt met een finishlijn, maar met een vast aantal rondes, werkt het niet toe naar een climax. Behalve als je de laatste rondes nog erg dichtbij elkaar ligt, is het spel niet erg spannend. Ook de regels konden duidelijker. Zo laat de handleiding in het midden of je een individuele vraag daarna nog maar voorleggen aan het team. Als het op teamspel aankomt, blijft 30 Seconds voorlopig de aanrader. Trivial Pursuit Team, vanaf 4 spelers (12+) Origineel gepubliceerd in Dagblad van het Noorden vrijdag 16 oktober 2009Goedemo, of nee, goedemiddag.
Nou moe. Open ik het rollaflex-ding in de keuken, kijk ik uit op een politeauto en brandweerwagen.
Het nieuws ligt op straat, tien meter voor mijn neus, en ik slaap er sierlijk doorheen!
Ik heb één nacht mijn raam dicht en tegenover mijn woning is een groot gaslek. Noem er fingerspitzengefühl. Of achterlijk.
Brandweerwagens rijden weg. Wel een busje van Enexis. Elektriciteitsstoring, kortsluiting, iets in die trant vermoed ik.
Er staat een nagesynchroniseerde kindersitcom op bij Jetix en het is niet eens te beroerd om te bekijken. Geef me even een tik op mijn neus.
Trusten.
Herstel: de Toyota FT-86 rockt de pan uit. Kom maar op met die revival van betaalbare sportauto’s!
Psst psst, Google Wave Invite? Nee? Verdorie.
Ik zit vlokken uit een pak te snacken. Stom.
Hoogtepuntje op twitter vandaag trouwens zeg. Danig onder de indruk van de hulp met mijn CV-bijvul-operatie.
De E12 melding op de ketel is verholpen. Diende alle verwarmingen vol open te draaien. Dat ik wel bij Euracon kon werken, zei de reparateur.
