Bart Breij waakt hier

Bordspel Hacienda is geen partystarter, wel leuk

De grondleggers van de eerste spelletjes zouden zich omdraaien in hun graf. In het bordspel Hacienda bouw je eigen stukken land en dierenkuddes uit zonder dat je ook maar iets te maken hoeft te krijgen met je tegenspelers. Ja, je kan ze dwarszitten en hun territorium afsnijden, maar het is handiger je te concentreren op je eigen imperium.

Op het speelbord met twee verschillende zijden, staan honderden kleine zeshoekjes. De meeste zijn geel en staan voor onbewerkte grond, een paar tonen landschapsoorten van waaruit je landerijen en kuddes kan beginnen. Sluit er zoveel mogelijk op elkaar aan en je harkt de punten binnen.

Hacienda zou geen modern Duits bordspel zijn als daar niet wat haken en ogen aan zaten. Zo krijg je elke beurt drie acties die je moet afwegen. Koop je diersoorten? Koop je land? Ga je land of dieren plaatsen? Misschien is het wel een goede zet om te investeren in een waterplas die ervoor zorgt dat de dieren er omheen flink extra punten cashen. Maar nu komt ie: de puntentellingen komen niet op vaste momenten. Er zijn er twee: een als alle landen zijn gekocht en een als alle dieren zijn gekocht. Het is aan de spelers om op die momenten voorbereid te zijn. Scoren kan op allerlei manieren: bezit zoveel mogelijk aansluitingen van kuddes met steden, leg zoveel mogelijk water tussen de kuddes aan, maak het grootste landoppervlakte – bijvoorbeeld. De ene factor levert beduidend meer punten op dan de ander, maar de eindscores liggen in de praktijk verdraaid vaak dichtbij elkaar.

Toch is Hacienda niet echt een spannend spel. Dat is de keerzijde van een bordspel waarin je vooral je eigen ding doet. Geen partystarter dus, wel geschikt voor bij een goed gesprek en een drankje.

Hacienda, bordspel voor 2 tot 4 spelers. 999 Games (8+). Origineel gepubliceerd in Dagblad van het Noorden op 20 november 2009

Posted via email from Een overdosis Bart | Comment »

Modern Warfare 2 niet voor niets belangrijkste spel van het jaar

Het is niet voor niets geweest dat 123 winkels in de Benelux voor de lancering ‘s nachts hun deuren openden, dat rapper 50 Cent wat graag een rolletje als steminspreker op zich nam en dat de voorverkoop die van de twee vorige Call of Duty’s overtrof. Aan alles merk je dat Modern Warfare 2 het belangrijkste spel van het jaar is. Het is misschien ook wel het béste spel van het jaar.

Call of Duty Modern Warfare 2, 1-2 spelers, Xbox 360, PlayStation 3 en pc (18+) Origineel gepubliceerd in Dagblad van het Noorden op 13 november 2009

Posted via email from Een overdosis Bart | Comment »

Gamers 's nachts in de rij voor omstreden schietspel

Posted via web from Een overdosis Bart | Comment »

En dan opeens ben je ingesloten door studenten

(18139 KB)
Watch on posterous

Hooguit een aantal uren stond een woning aan de Edelsteenlaan in Groningen te koop. Toen werd het opgekocht door een huisjesmelker die meteen een aanvraag voor kamerbewoning neerlegde bij de gemeente. Dankuwel woningbouwvereniging! In de kleine reportage van Arien Siertsema voel je de beklemmende situatie waarin de buren zich bevinden.

Posted via email from Een overdosis Bart | Comment »

Groots spelletje met kleine ninja's

Mini Ninjas begint zo clichématig als maar kan: de meesterninja in het dorpje vreest voor een invasie aan kwaadaardige samoerais en stuurt zijn jongste telg op pad. Die heeft immers bijzondere magische gaven en is dus de aangewezen persoon voor de job.

Val nu niet in slaap, want Mini Ninjas gaat op elk ander vlak een stuk origineler te werk. De omgevingen waarin je de tig samoeraikrijgers een pak slaag verkoopt en daarmee verandert in een dier, zijn allereerst ruim opgezet. Je hebt altijd meerdere wegen om te kiezen. Dat geeft de speler ruimte om een eigen tactiek uit te stippelen. Een sluipaanval op de sterkste vijand vanuit hoog gras? Of een groepsaanval vanaf een rots waarmee je alle samoerais tegelijk verrast?

Gaandeweg de kleine twintig levels biedt Mini Ninjas steeds meer variatie, maar het is aan de speler op die op te pakken. Niemand dwingt je om andere ninja’s te bevrijden – waarmee je kan spelen – of om op pad te gaan naar shrines die nieuwe aanvallen mogelijk maken, maar het spel stuurt je er wel subtiel naartoe. Als je dan de gave behaalt om de tegenstanders in slow motion te zetten, voelt het als je eigen verdienste. Het spel maakt goed gebruik van de omgeving. Je kunt in fruitbomen hangen of een visje hengelen (om je levensenergie bij te vullen) en met behulp van een magische spreuk verander je in allerlei diersoorten, die geurige bloemen waarnemen. Als je vervolgens recepten koopt, kun je die bloemen gebruiken voor brouwsels waarvan je voordeel hebt.

Mini Ninjas blinkt eigenlijk nergens in uit, maar met de toenemende aanvalsmogelijkheden groeit het spel. In vrijheid cartooneske samoerais degraderen tot dieren is een bijzonder leuke bezigheid. Kom maar op met dat vervolg. Mini Ninjas, actiespel, 1 speler (7+)

Origineel gepubliceerd in Dagblad van het Noorden op 23 oktober 2009

Posted via email from Een overdosis Bart | Comment »

Nieuwe Triviant mist romantiek en spanning

O, de romantiek van het aloude Triviant of Trivial Pursuit. Dat grote donkerblauwe spelbord is amper voor te stellen zonder koude buitentemperatuur, haardvuur en drie familiegeneraties om tafel. Als thuisroken niet uit de gratie was geraakt, zag je de walmen het zicht in de huiskamer vertroebelen.

Trivial Pursuit Team is toch even anders. Het spelbord van de jongste telg uit de reeks kennisquizzen is niet alleen roodoranje van kleur, maar is ook klein. Tweederde van een A4’tje, om precies te zijn. Dat heeft een reden: Trivial Pursuit Team speel je met twee partjes die elk een team representeren.

Het idee is nog steeds bijna gelijk: de teams geven om beurten aan over welk onderwerp ze een vraag willen beantwoorden: sport, natuur, cultuur, geschiedenis, aardrijkskunde of amusement. Er zijn eveneens zes soorten vragen: Noem er zes spreekt voor zich, makkelijk of moeilijk, meerkeuze en individueel of teamantwoord laten zich raden. Pittiger zijn de drie vragen die je over één (cryptisch) omschreven thema moet beantwoorden, maar de meest genadeloze is de variant waarop je stellingen moet bevestigen of ontkrachten. Bij een fout antwoord worden de behaalde punten direct weggestreept. Het aantal punten dat je uit de vragen haalt, is het aantal stappen dat je verder kan op het spelbord.

De balans in de vragen trekt soms flink scheef. De meerderheid vergt een flinke dosis algemene kennis, maar in één van de twaalf kaartensets mag je zowel de hoofdsteden van Nederlandse provincies opratelen als de personages raden uit het beperkt verkochte computerspel Shadow of the Colossus. Trek twee keer een makkelijke kaart als team en de overwinning lonkt. Dat is het grootste gebrek aan Trivial Pursuit Team. Omdat het niet werkt met een finishlijn, maar met een vast aantal rondes, werkt het niet toe naar een climax. Behalve als je de laatste rondes nog erg dichtbij elkaar ligt, is het spel niet erg spannend. Ook de regels konden duidelijker. Zo laat de handleiding in het midden of je een individuele vraag daarna nog maar voorleggen aan het team. Als het op teamspel aankomt, blijft 30 Seconds voorlopig de aanrader.

Trivial Pursuit Team, vanaf 4 spelers (12+) Origineel gepubliceerd in Dagblad van het Noorden vrijdag 16 oktober 2009

Posted via email from Een overdosis Bart | Comment »

Nou moe. Open ik het rollaflex-ding in de keuken, kijk ik uit op een politeauto en brandweerwagen.

Goedemo, of nee, goedemiddag.

Het nieuws ligt op straat, tien meter voor mijn neus, en ik slaap er sierlijk doorheen!

Ik heb één nacht mijn raam dicht en tegenover mijn woning is een groot gaslek. Noem er fingerspitzengefühl. Of achterlijk.

Er staat een nagesynchroniseerde kindersitcom op bij Jetix en het is niet eens te beroerd om te bekijken. Geef me even een tik op mijn neus.

Brandweerwagens rijden weg. Wel een busje van Enexis. Elektriciteitsstoring, kortsluiting, iets in die trant vermoed ik.

Trusten.

Herstel: de Toyota FT-86 rockt de pan uit. Kom maar op met die revival van betaalbare sportauto’s!

Ik zit vlokken uit een pak te snacken. Stom.